تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، هورمون های سیری و گرسنگی و عوامل م thatثر بر هورمون ها تأثیر می گذارد.

هورمون ها مولکول های سیگنال را نشان می دهند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در جریان خون ترشح می شوند.

ترشح هورمون در خون توسط غدد خاصی مانند غده هیپوفیز ، غده تیروئید ، غده پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی انجام می شود. اینگونه است که هورمون ها به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت که هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارند.

بنابراین ، هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (ترشح مقادیر کم یا زیاد آن) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله عوامل موثر بر هورمون ها و تأثیر هورمون ها بر وزن بدن را بررسی کرده و هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی می کنیم.

همچنین بخوانید:

هر آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی ها دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و میزان کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود و باعث تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی را تنظیم می کند که متابولیسم را تنظیم می کنند.

هنگامی که غده تیروئید بیش از حد فعال است ، هورمون تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث ایجاد یک حالت متابولیک بیش از حد می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

همچنین کم کاری تیروئید که با سطوح پایین هورمون تیروئید مشخص می شود ، منجر به مصرف انرژی کمتر می شود و به کم کاری تیروئید نیز معروف است.

بنابراین ، افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید (چاقی).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلول ها برای استفاده از گلوکز برای تولید انرژی و ذخیره آن بعداً به شکل گلیکوژن به انسولین نیاز دارند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از کاهش چربی به منظور حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش سطح انسولین مزمن منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

بر اساس مطالعات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی توسط اندام هایی مانند کبد و به خطر افتادن متابولیسم می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ به استرس بدن دارد.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول باعث تجزیه چربی در ناحیه شکم و افزایش اشتها می شود ، به ویژه اشتیاق برای انرژی زیاد ، غذاهای خوشمزه با چربی و قند بالا.

ناتوانی تنظیم کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و افراد مبتلا به سندرم کوشینگ باعث افزایش سطح کورتیزول می شود.

هورمونهای دیگر ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، به پپتیدهای انسولینوتروپیک بستگی دارند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • تغییر دهید
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • فشار

تاثیر بیماری ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری تأثیر می گذارد

سطوح بالای چربی بدن در افراد دارای اضافه وزن یا چاق می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان معمولی و دارای وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان ارتباط دارد.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکم (کلیک کنید)

چاقی همچنین با ناهنجاری های پریپلپتین از جمله هایپرلپتینمی (ترشح بیش از حد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت به آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

افراد یائسه نیز افزایش چربی بدن ، به ویژه در قسمت میانی بدن را تجربه خواهند کرد.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش سطح استروژن ، که با کاهش مصرف انرژی و اختلال عملکرد متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می توانند منجر به اختلالات هورمونی شوند و بر وزن تأثیر بگذارند.

افزایش وزن همچنین در افرادی که تحت درمان هورمونی تقویت شده جنسی هستند شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری از عوامل دیگر مانند بارداری ، مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار می گیرد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عواملی که بر هورمون ها تأثیر می گذارد ، شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی در سبک زندگی افراد است که بر سلامت و هورمون های بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد رژیم های غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، قند زیاد و قندها (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان می دهد که رژیم های سرشار از پروتئین و کربوهیدراتهای کم یا متوسط ​​تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی نسبت به غذاهای حاوی کربوهیدرات بالا و پروتئین کم دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی ، از جمله NPY را افزایش می دهد و اثرات هورمون های سیری از جمله CCK را خنثی می کند.

این اثرات باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مخرب هورمونی ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی اشتها ، سیری و هورمونهای ترجیحی رژیم غذایی را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روش های دیگری نیز برای تأثیر رژیم بر هورمون ها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، پیروی از یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافی برای سلامت هورمون ها مهم است.

سایر عوامل م .ثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

خواب کافی برای سلامتی مهم است. در حقیقت ، نداشتن خواب کافی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی مرتبط است که می تواند منجر به افزایش اشتها ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس مطالعات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • حساسیت بدن به انسولین را افزایش می دهد
  • سطح تستوسترون را در مردان افزایش می دهد
  • سطح لپتین را در افراد دارای اضافه وزن و چاق کاهش می دهد
  • واکنش هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای پاسخهای هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و به افزایش کالری و وزن کمک می کند.

به همین دلیل ، مدیریت استرس یک جزء مهم برای ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را برای حفظ سطح انرژی مناسب بدن تنظیم می کنند.

برخی هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

دیگران نشان می دهند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری می کنند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون های گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، یک سری اقدامات در سیستم های غدد درون ریز و عصبی برای تحریک غذا انجام می شود.

به عنوان مثال ، یک چرخه انقباضی درگیر در گرسنگی (معروف به مجتمع حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که اشتها را تحریک می کنند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را به عنوان ناحیه مسئول گرسنگی در مغز تحریک می کند. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و موارد دیگر نیز نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. هنگامی که بدن سریع است ، موتیلین باعث انقباضات روده می شود و مغز را نسبت به نیاز به غذا هشدار می دهد.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک غذا ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

ماهواره

موارد زیر برخی از هورمون های کلیدی هستند که باعث سیری و کاهش مصرف غذا می شوند:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می یابد. در واقع انسولین با مغز ارتباط دارد تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

کلسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی درخشان ، به ویژه چربی و پروتئین ، ترشح می شود. مصرف غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش می یابد و باعث انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده می شود که برای هضم ضروری است.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به جذب مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پانکراس پانکراس YY (YY پپتید)

YY Peptide هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی در سایر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین عمدتا به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای محرک گرسنگی ، از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و پپتیدهای افزایش دهنده سیری را تحریک می کند. این باعث کاهش اشتها می شود.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه ابستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند نسپاتین 1 پپتید و هورمون اکسی سنتومودولین نیز در کنترل اشتها نقش دارند.

خلاصه

هورمون ها گرسنگی و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را کنترل می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

پیروی از یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زیرزمینی ، مدیریت استرس و ورزش تنها چند مورد از راه های پشتیبانی علمی برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

برای مشاهده و خرید مکمل ها و محصولات مراقبت از داروخانه آنلاین Oiro کلیک می کند.

دیدگاهتان را بنویسید