پنج استراتژی کلیدی بانکداری برای سرمایه گذاری در شرایط رکود


در ظاهر، به نظر می‌رسد که صنعت خدمات مالی برای زنده ماندن از اثرات همه‌گیری کرونا و پیشبرد ابتکارات و سرمایه‌گذاری‌های جدید در زمینه تحول بانکداری دیجیتال موقعیت خوبی دارد.

به نوبه خود، منحنی بازده معکوس، افزایش نرخ بهره، تورم بالا و عدم اطمینان فزاینده پس از تهاجم روسیه به اوکراین، ثبات و چشم انداز رشد صنعت را تهدید می کند.

یک رکود بلندمدت می‌تواند همه بخش‌ها، از جمله بانک‌های سنتی، شرکت‌های فین‌تک، بازیگران پرداخت و حتی رقبای بزرگ فناوری را مختل کند.

زمانی که اقتصاد در گذشته در بحران بود، واکنش همه صنایع اغلب افزایش بهره وری، عمدتاً از طریق کاهش هزینه ها بود. سوال این است که آیا این استراتژی همچنان بهترین راه حل است؟

در همین حال، صنعت بانکداری اکنون به دنبال تحول دیجیتال است.

در مواقع عدم اطمینان که آینده نامشخص است، مدیران اغلب تصمیمات کوتاه مدتی می گیرند که بر استراتژی بلندمدت تأثیر منفی می گذارد.

این شامل کاهش گسترده سرمایه گذاری در فناوری، نوآوری، استعداد، نوسازی سازمانی و تجربه مشتری است.

از آنجایی که بسیاری از مؤسسات مالی در بحبوحه تغییرات عمده در مدل کسب و کار هستند، کاهش هزینه ها باید استراتژیک تر باشد و سرمایه گذاری ها باید در حوزه هایی با ارزش بلندمدت بالاتر تغییر شکل دهند.

در اینجا پنج مورد از مهمترین استراتژی ها آورده شده است.

افزایش سرمایه گذاری در تحول بانکداری دیجیتال

موسسات مالی در سراسر جهان دریافته اند که تکامل بانکداری دیجیتال باید تلاشی گسترده و مداوم برای تأثیرگذاری بر سرمایه گذاری در فناوری، داده ها، تجزیه و تحلیل، منابع انسانی و اتوماسیون سازمانی باشد.

فرهنگ سنتی، ساختارهای کسب‌وکار و مدل‌های کسب‌وکار فعلی باید تغییر کنند تا «واقعیت جدید» در بانکداری را منعکس کنند.

علیرغم این نیاز فراگیر، یک مطالعه اخیر Workday نشان داد که تلاش‌های تحول دیجیتال از سال ۲۰۲۰ کند شده است و مدیران در تلاش هستند تا بفهمند آیا نرخ تغییر در طول همه‌گیری ویروس کرونا در بلندمدت پایدار است یا خیر.

این نظرسنجی که مسائلی فراتر از خدمات مالی را مورد بررسی قرار داد، نشان داد که از هر ده مدیر اجرایی خدمات مالی تقریباً شش نفر (۵۸ درصد) گفتند که سرعت تحول دیجیتال کند شده است یا انتظار می‌رود در آینده کند شود.

حتی با وجود رکود فعلی، شکافی بین رهبران و پیروان تحول دیجیتال ایجاد کرده است.

بر اساس گزارش Workday، بیش از نیمی (۵۲٪) از مدیران عامل در صنایع مختلف گفتند که شکاف بین محل کسب و کار فعلی آنها و جایی که باید رقابت کنند افزایش یافته است.

برای پر کردن این شکاف و جلوگیری از گسترش بیشتر آن، سازمان ها باید رویکردی فعال برای ایجاد تحول دیجیتال داشته باشند.

این شامل دموکراتیک کردن داده ها، بهبود تجزیه و تحلیل، بهبود فناوری، خودکارسازی دفتر، بهبود مهارت های کارکنان و توسعه فرهنگ است.

برای اینکه بتوانند برای تحول دیجیتال ارزش ایجاد کنند، موسسات مالی باید با سرعت یا مقیاس مورد نیاز حرکت کنند تا در طول یک رکود به نتایج مورد نیاز خود دست یابند.

مؤسسات مالی موفق باید با ارزش ترین فرصت ها را برای تحول بانکداری دیجیتال شناسایی کنند و در حالی که دیگران عقب مانده اند، برنامه های خود را برای تغییر اجرا کنند.

افزایش اتوماسیون برای بهبود کارایی عملیاتی

بیشتر عملیات پشتیبانی در بانک ها و اتحادیه های اعتباری بیش از چهار دهه پیش شکل گرفت. علاوه بر این، تلاش‌های اولیه برای مدرن‌سازی فرآیندهای موجود بیشتر بر دیجیتالی کردن کاغذبازی متمرکز بود و دیجیتال‌سازی پشتیبان برای تبدیل شدن به یک سازمان دیجیتال اولویت نداشت.

موسسات مالی در آینده نتیجه سرمایه گذاری را در بهبود کارایی عملیاتی خواهند دید. اکنون فرصتی عالی برای خلاص شدن از شر زباله ها، استفاده از فناوری برای خودکارسازی صنایع دستی و آزاد کردن سرمایه است.

سرمایه‌گذاری در اتوماسیون فرآیند رباتیک (RPA) و سایر فناوری‌های جدید می‌تواند بهره‌وری را بدون توجه به شرایط اقتصادی بهبود بخشد و نتایج سریع‌تر و کارآمدتری را با هزینه کمتر نسبت به جریان‌های کاری فعلی یا برون‌سپاری سنتی ارائه دهد.

علاوه بر این، تعمیر پشتیبان ها می تواند خطاها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و زیرساخت های بانک یا تعاونی اعتبار را برای آینده بهتر آماده کند.

با نگاه به آینده، اتوماسیون فرآیند به کارمندان اجازه می دهد تا بر روی وظایف مشتری محور با ارزش بالاتر تمرکز کنند تا تجارب مشتری را افزایش دهند.

سیستم‌های اتوماسیون فرآیند روباتیک توسعه‌یافته همچنین می‌توانند بینشی در مورد نیازهای مشتریان شما ارائه دهند و فرصت‌های بیشتری را برای بهبود فرآیند به شما ارائه دهند.

سرمایه گذاری در تکنولوژی مدرن

در زمانی که شرایط اقتصادی آینده در هاله ای از ابهام قرار دارد، ممکن است سرمایه گذاری در فناوری مدرن برای موسسات مالی خطرناک به نظر برسد.

اما زمانی که رکود معکوس می‌شود (یا حتی در دوران رکود)، مشتریان انتظار دارند که سازمان شما به محصولات و خدمات نوآورانه و جذاب مجهز شود، همانطور که رقبا و مشاغل غیر مالی آماده هستند.

شاید اکنون بهترین زمان برای شروع تمرکز بر بانکداری نباشد، اما زمان خوبی برای ارتقاء واحدهای عملیاتی خاص است، زیرا بازده سرمایه گذاری فوری را به همراه دارد.

به عنوان مثال، فناوری که می تواند روند افتتاح حساب جدید یا فرآیند درخواست وام را سرعت بخشد، اغلب منجر به توسعه یک تجارت جدید می شود. هر فناوری که بتواند عملکرد را بهبود بخشد، بازدهی فوری و بلندمدت را نیز به همراه دارد.

علاوه بر این، فناوری در زمان رکود ارزان تر است، زیرا بسیاری از ارائه دهندگان راه حل های دیجیتال تحت تأثیر سازمان هایی هستند که سرمایه گذاری خود را در فناوری کاهش داده اند.

اکنون ممکن است زمان خوبی برای کاهش هزینه های فناوری برای افزایش خرید سخت افزار و نرم افزار باشد.

علاوه بر سرمایه گذاری در فناوری، موسسات مالی باید حفظ یا افزایش سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه را در دوران رکود در نظر بگیرند.

این ممکن است بهترین راه برای آماده ماندن در زمانی که اعتماد مصرف کننده و کسب و کار به حالت عادی بازگردد.

افزایش مشارکت با شرکت های فین تک

صنعت خدمات مالی شاهد تغییر شدیدی در ارزش گذاری ها بوده است. موسسات مالی سنتی بسیار کندتر از شرکت های فین تک و بازیگران بزرگ در بخش فناوری بزرگ که بر اساس زیرساخت های فناوری دیجیتال ساخته شده اند، رشد می کنند.

بیش از هر زمان دیگری، موسسات مالی سنتی نیاز به بازنگری در مدل‌های کسب‌وکار موجود خود دارند تا راه‌حل‌های دیجیتال جدید را به مشتریان ارائه دهند.

با وجود شتاب در ارزش گذاری شرکت های فین تک در چند سال گذشته، رکود به شدت به این بخش ضربه می زند.

سرمایه گذاری در این بخش به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. اخیراً اعلامیه هایی مبنی بر اخراج گسترده کارکنان منتشر شده است و برخی از شرکت ها با تمرکز بیشتر بر درآمدزایی (در مقابل سرمایه گذاری خارجی) بازسازی ساختار خود را آغاز کرده اند.

شرکت‌های فین‌تک مدرن معمولاً در دوران رکود در معرض خطر هستند زیرا اکثر آنها هنوز سودی به دست نیاورده‌اند و در عوض برای پوشش هزینه‌ها به سرمایه‌گذاری‌های پرخطر متکی هستند، زیرا بر رشد سریع تمرکز می‌کنند.

با کاهش تقاضای مصرف کننده برای برخی راه حل ها و تهاجمی تر شدن سرمایه گذاران، امور مالی خارجی نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

شرکت تحقیقاتی CB Insights در گزارشی نوشت که در سه ماهه آخر سال ۲۰۲۱ تا اوایل سال ۲۰۲۲، بودجه در فین‌تک ۱۸ درصد کاهش یافت.

این تعداد به پایین ترین سطح خود از سال ۲۰۱۸ رسیده است. این شرکت بودجه ای را که در سه ماهه اول سال ۲۰۲۲ به صنعت تزریق شده بود، حدود ۲۸.۸ میلیارد دلار اعلام کرد.

با کاهش چشمگیر سرمایه گذاری، تمایل به توسعه فین تک به طور مستقیم تحت تأثیر قرار می گیرد.

بسیاری از شرکت‌های کوچک فین‌تک (یا شرکت‌های بزرگ فین‌تک که هنوز سودی کسب نکرده‌اند) باید به دنبال گزینه‌های تامین مالی جایگزین باشند.

این به راحتی می تواند به یکپارچگی در سراسر صنعت در قالب خرید منجر شود.

تغییرات در پویایی بازار فین‌تک فرصت‌هایی را برای شرکت‌های بزرگ فین‌تک با سرمایه در دسترس و همچنین مؤسسات مالی سنتی که می‌خواهند به سرعت قابلیت‌های دیجیتالی خود را ارتقا دهند، فراهم می‌کند تا شرکت‌های فین‌تک را خریداری کنند.

به گفته مشاوران کرنرستون، بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری (۶۵ درصد) حداقل در سه سال گذشته با یک شرکت فین‌تک شریک شده‌اند و ۳۵ درصد آن‌ها در استارت‌آپ فین‌تک سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

مشارکت بانک ها با شرکت های فین تک نیز در سه سال گذشته سرعت گرفته است. در سال ۲۰۱۹، بانک ها به طور متوسط ​​با ۱.۳ شرکت فین تک شریک شدند.

این عدد در سال ۲۰۲۱ به ۲.۵ افزایش یافت. به عبارت دیگر، رکود اقتصادی می‌تواند پتانسیل زیادی برای بانک‌های سنتی و اتحادیه‌های اعتباری ایجاد کند تا سرعت و مقیاس نوآوری دیجیتال را از طریق مشارکت‌های فین‌تک تسریع کنند.

بهبود مهارت و استخدام استراتژیک

بر اساس گزارش Workday، تقریباً از هر ده سازمان (۳۸٪) چهار سازمان در سراسر صنایع اظهار می کنند که فقدان مهارت های مرتبط با کار بزرگترین مانع برای دستیابی به اهداف تحول دیجیتال است.

در نتیجه، ۶۸ درصد از این سازمان‌ها گفتند که تحول دیجیتال آنها کند بوده است.

متاسفانه تقاضا برای کارمندان با مهارت های مورد نیاز نیز افزایش یافته است.

با کمبود نیروی کار و هزینه های سرسام آور نیروی کار، بهبود بهره وری اولین انتخاب در دوران رکود است.

سازمان ها باید بر اتوماسیون تمرکز کنند و از شر مراحل غیرضروری برای تجزیه و تحلیل فعالیت ها و نحوه انجام آن فعالیت ها خلاص شوند.

فعالیت‌های تقویت‌کننده مهارت‌ها، مانند آموزش مداوم، توسعه مهارت‌ها و آموزش فراگیر نیز باید دنبال شوند.

خبر خوب (برای خط پایانی این مقاله) این است که رکود فعلی می تواند رشد دستمزدها را کاهش دهد، زیرا بسیاری از شرکت ها در حال کاهش کارمندان و/یا پرداخت دستمزدهای کمتر هستند.

اما بزرگترین تأثیر رکود بر خدمات مالی می‌تواند این باشد که بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری به صورت استراتژیک‌تری استخدام می‌کنند و فرصت‌های بهتری برای استعدادهای کم‌درآمد در بخش مالی فراهم می‌کنند.

به این ترتیب آنها می توانند برای رشد در آینده آماده شوند.

نتیجه

موسسات مالی که در دوران رکود سرمایه گذاری استراتژیک انجام می دهند، زمانی که بازارها به حالت عادی بازگردند، در موقعیت قوی تری قرار خواهند گرفت.

مدیران بانک باید تعیین کنند که چه چیزی برای تغییر ماهیت تجارت در آینده لازم است.

سازمان ها باید هزینه هر سرمایه گذاری، سختی اجرا، سطح بالقوه و زمان بازگشت سرمایه، ظرفیت داخلی برای پرداخت سرمایه گذاری و احتمال موفقیت را در نظر بگیرند.

به یاد داشته باشید که ارزش هر سرمایه گذاری در دوران رکود زمانی افزایش می یابد که رقابت متوقف شود یا رقبا کاهش یابد.

مترجم: فرزانه اسکندریان

منبع: