نابرابری اجتماعی یک ریسک شرکتی است


سرمایه داری در بحران است زیرا اعتماد به دولت از بین می رود، تغییرات آب و هوایی تشدید می شود و نابرابری عمیق می شود. به نظر می رسد اراده جمعی در مقیاس بزرگ برای کمک به تغییر موج نابرابری مورد نیاز است.

ممکن است دید واضح‌تری نسبت به زمانی که نابرابری اجتماعی توسط همه‌گیری کووید-۱۹ آشکار شد، داشته باشیم، اما تهدیداتی که این نابرابری ایجاد می‌کند پیچیده است.

به منظور ایجاد دیدی جامع از محیط ریسک فعلی، یک گام به عقب برداشته ایم تا نابرابری را در همه جا و نحوه ایجاد آن نشان دهیم.

من بررسی کردم که چه چیزی باعث می‌شود کسب‌وکارها در مورد موضوعاتی فراتر از پاداش اقتصادی اقدام کنند و متوجه شدم که همکاری بین مشاغل، افراد و دولت ضروری است. کسب‌وکارها نقش پیشرو در این تلاش‌ها برای کاهش نابرابری دارند.

هرچه رهبران کسب‌وکار بیشتر نابرابری اجتماعی را بدانند و درک کنند، فرصت‌های بیشتری برای موفقیت در اختیار همه قرار می‌گیرد.

با توجه به اهمیت فراوان موضوع نابرابری اجتماعی، این مقاله در دو بخش و به صورت مفصل ارائه خواهد شد که امید است مشکلاتی هر چند کوچک حل شود.

گسترش نابرابری اجتماعی

با گسترش کووید-۱۹ در سراسر جهان، جوامع در همه جا برای ایمن نگه داشتن مردم و راه اندازی کسب و کارها تلاش کرده اند.

اکنون، در پی همه‌گیری، ما به وضوح شاهد نابرابری‌های ساختاری عمیقی هستیم که با چالش‌های جهانی چند سال گذشته تشدید شده است.

این ویروس و تلاش‌ها برای مبارزه با آن، چندین دهه پیشرفت اجتماعی و اقتصادی را به عقب انداخته است و ارتباط متقابل منافع تجاری و برنامه‌های اجتماعی را آشکار می‌کند.

هنگامی که توسعه اقتصادی متوقف می شود، دسترسی به خدمات اساسی مانند مراقبت های بهداشتی، آموزش، مسکن و تامین اجتماعی محدود یا به کلی حذف می شود.

آسیب پذیرترین افراد جامعه آسیب دیدند.

بانک جهانی به دلیل تأثیر نامتناسب کووید-۱۹ بر اقشار آسیب پذیر و آسیب پذیر در طول سال، سال ۲۰۲۱ را «اپیدمی نابرابری» نامیده است.

نگرانی گسترده ای وجود دارد که رشد اقتصادی به طور عادلانه توزیع نشده است و بحران اقتصادی شکاف بین فقیر و غنی را بیشتر کرده است.

در سال ۲۰۲۲، با گسترش وضعیت اضطراری تغییرات آب و هوا و جنگ روسیه و اوکراین، پیامدهای همه‌گیری ادامه یافت.

به گفته شورای جهانی تجارت برای توسعه پایدار (WBCSD)، نابرابری یکی از سه چالش مبرمی است که جوامع در سراسر جهان با آن مواجه هستند، همراه با شرایط اضطراری تغییرات آب و هوا و از دست دادن طبیعت.

اگرچه نابرابری بین کشورها در دهه های اخیر کاهش یافته است. اما نابرابری میان مردم به بالاترین حد خود در ۱۵۰ سال اخیر نزدیک می شود و هشت نفر از ثروتمندترین افراد جهان به اندازه فقیرترین نیمه کل جهان (۳.۶ میلیارد نفر) ثروت دارند.

اعداد نگران کننده هستند. اثرات مستقیم و غیرمستقیم کووید-۱۹ باعث کاهش درآمد و افزایش بیکاری شده است.

در سال ۲۰۲۰، فقر شدید برای اولین بار در بیش از ۲۰ سال گذشته افزایش یافت و نزدیک به ۱۰۰ میلیون نفر با کمتر از ۱.۹۰ دلار در روز زندگی می کردند.

به گفته سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD)، “نگرانی گسترده ای وجود دارد که رشد اقتصادی به طور عادلانه توزیع نشده است و بحران اقتصادی شکاف بین فقیر و غنی را افزایش داده است.”

اقشار آسیب پذیر جامعه (برخی بیشتر از دیگران) قبلاً تحت تأثیر قرار گرفته اند.

گروه های آسیب دیده شامل زنان، فقرا، افراد مسن، افراد دارای معلولیت، افراد بومی و مهاجران هستند.

بسیاری از کارگران غیررسمی و کم دستمزد قادر به کار در خانه نبودند که این امر خطر ابتلا به عفونت را افزایش داد و درآمد آنها را کاهش داد.

«فقر یادگیری» در کشورهای با درآمد پایین و متوسط ​​به صورت بومی تبدیل شده است، به طوری که درصد کودکان ۱۰ ساله که نمی توانند متن ساده را بخوانند به ۷۰ درصد رسیده است.

کشورهای فقیر نیز به طور نامتناسبی در مقایسه با کشورهای توسعه یافته تحت تأثیر قرار می گیرند زیرا دولت های آنها منابع لازم برای ایجاد شبکه های اجتماعی و ایمنی گسترده را ندارند.

نابرابری در مبارزه با کووید-۱۹ تنها نمونه ای از نابرابری اجتماعی است که رهبران کسب و کار باید در ملاحظات ریسک خود لحاظ کنند.

نابرابری اجتماعی