اهمیت تعیین قوانین برای تبادل ارزهای دیجیتال


به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، از زمان معرفی بیت کوین در سال ۲۰۰۸، پلتفرم های مبادلات یا معاملات ارزهای دیجیتال به سرعت توسعه یافته اند.

به گفته فینوپیا، این صرافی ها اغلب از چارچوب قانونی مشخصی استفاده نمی کنند و کاربرانی که می خواهند از خدمات آنها استفاده کنند، عملاً هنگام تعیین معیارهای مورد نظر و انتخاب پلتفرم سردرگم می شوند.

به طور کلی، صرافی ارزهای دیجیتال پلتفرمی است که به کاربران امکان می دهد ارزهای دیجیتال مختلف را با سایر ارزهای دیجیتال یا سایر ارزهای فیات مبادله کنند.

از سال ۲۰۰۸ تقاضا برای خدمات این پلتفرم ها به سرعت رشد کرده و حجم تراکنش های مربوط به آنها به سرعت افزایش یافته است. به عنوان مثال، حجم معاملات ۲۴ ساعته بایننس، به عنوان بزرگترین صرافی دیجیتال فعلی، حدود ۱۴ میلیارد دلار است.

حجم مبادلات ارزهای دیجیتال در برخی مواقع از بازارهای سهام داخلی کشورهایی مانند ایتالیا، فرانسه، هلند، بلژیک، ایرلند و پرتغال فراتر رفته است.

این نشان می دهد که پلتفرم های مذکور مراحل اولیه خود را پشت سر گذاشته و آماده رشد بیشتر هستند.

به طور کلی، برخی از صرافی‌های ارز دیجیتال از تفاوت بین قیمت خرید و فروش ارز دیجیتال به عنوان کمیسیون خدمات خود استفاده می‌کنند و برخی دیگر مانند پلتفرم‌های معمولی، هزینه مشخصی را به عنوان کارمزد برای خدمات خود دریافت می‌کنند.

در دسته اول که اکثر پلتفرم های ایرانی در آن قرار دارند، طرف معامله خود بورس است و در دسته دوم، صرافی صرفا یک واسطه بین خریدار و فروشنده است.

البته یکی از دلایل رشد صرافی های فوق الذکر نوسانات شدید ارزهای دیجیتال است. اگرچه این نوسانات در روند نزولی بسیار دردناک شد، اما توجه سرمایه گذاران را به خود جلب کرد و اهرم های زیادی در بازار ایجاد کرد.

نوسانات سریع قیمت روزانه ارزهای رمزنگاری شده ریسک را برای سرمایه گذاران افزایش می دهد و می تواند فرصت خوبی برای کسب درآمد آنها باشد.

از سوی دیگر، بازار ارزهای دیجیتال و پلتفرم‌های معاملاتی غیرمتمرکز است و کاربران می‌توانند در ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۷ روز هفته در آن معامله کنند.

یکی از مزایای اصلی پلتفرم های مذکور این است که برخلاف بازارهای بورس و کالا، معاملات مربوط به آنها به صورت فیزیکی و در مکان خاصی انجام نمی شود.

علاوه بر این، تراکنش‌های ارزهای دیجیتال را می‌توان بین افراد مختلف و در مکان‌های مختلف در سراسر جهان انجام داد.

در حال حاضر حتی امکان خرید آنلاین کالا و خدمات با استفاده از ارزهای دیجیتال وجود دارد و کاربران برای این کار نیازی به افشای هویت شخصی خود ندارند.

در حالی که مردم در دنیای دیجیتال به طور مداوم نگران سرقت اطلاعاتی مانند شماره حساب خود هستند، صرافی های ارزهای دیجیتال تا حد زیادی از حریم خصوصی کاربران خود محافظت می کنند.

این پلتفرم‌ها از معیارهای احراز هویت خاصی برای شناسایی کاربران یا مشتریان استفاده می‌کنند تا ریسک مالی آن‌ها را کاهش دهند و هویت صاحبان کیف پول را تا حد امکان ناشناس نگه دارند.

یکی از بزرگترین مزیت‌های صرافی‌های ارزهای دیجیتال این است که واسطه‌ها و مؤسسات مالی را در تراکنش‌ها درگیر نمی‌کنند که این امر باعث کاهش هزینه‌های تراکنش برای کاربران می‌شود.

این ویژگی ممکن است برای کاربرانی که به دلیل فساد به سیستم های سنتی اعتماد ندارند، جذاب باشد. با این حال، صرافی‌های ارزهای دیجیتال هنوز با چالش‌های مهمی روبرو هستند.

از آنجایی که این پلتفرم‌ها برای انجام تراکنش‌ها به بلاک چین و اثبات سهام یا اجماع اثبات کار متکی هستند، قبل از ایجاد زیرساخت‌های لازم، تعداد و سرعت تراکنش‌های آنها نمی‌تواند با ارزهای فیات مانند دلار رقابت کند.

علاوه بر این، به عنوان یک فناوری در حال ظهور، ارزهای دیجیتال هنوز به طور کامل توسعه نیافته اند و ممکن است در برابر حملات هکرها آسیب پذیر باشند.

به عنوان مثال می توان به صرافی Crypto.com اشاره کرد که کمتر از یک سال پیش، هکرها توانستند ۴۸۳۶.۲۶ اتریوم، ۴۴۳.۹۳ بیت کوین و حدود ۶۶۲۰۰ دلار آمریکا را از حساب مشتریان خود خارج کنند.

حل این چالش ها مستلزم نوسازی مستمر زیرساخت های امنیتی و استفاده از اقدامات پیشرفته امنیت سایبری است که فراتر از اقدامات مورد استفاده در بانکداری سنتی است.

شایان ذکر است که صرافی های ارزهای دیجیتال از برخی چالش های قانونی نیز رنج می برند.

مقامات دولتی در اکثر کشورها با سؤالات دشواری در مورد ماهیت و مقررات ارزهای دیجیتال روبرو هستند. زیرا برخی از قسمت های این سیستم و خطرات مرتبط با آن تا حد زیادی ناشناخته هستند.

بسیاری از کشورها نگرانند که نتوانند تمام تراکنش های مربوط به مبادله ارزهای دیجیتال را کنترل کنند.

بسیاری از بانک های مرکزی نیز نگران این هستند که مبادلات ارزهای دیجیتال به محلی برای تجارت مجرمان تبدیل شود.

چیزی که آنها متوجه نمی شوند این است که مجرمان اقتصادی اغلب از راه خود برای دور زدن پلتفرم های تجاری قانونی و انتقال دارایی های دیجیتال خود از طریق صرافی هایی که از سیاست های احراز هویت استفاده نمی کنند، تلاش می کنند.

مجرمان عمداً به دنبال مبادلاتی هستند که می‌دانند به آنها اجازه می‌دهد تا به طور یکپارچه بین ارزهای فیات و دارایی‌های دیجیتال خود جابجا شوند.

هنگامی که آنها به دنبال سرمایه گذاری یا فعالیت هایی مانند پول شویی هستند، اغلب به دنبال صرافی هایی هستند که در حوزه های قضایی پرخطر و غیرقانونی قرار دارند.

در نتیجه بر خلاف تصور قانونگذاران، عدم تعریف قوانین مربوط به مبادلات ارزهای دیجیتال نه تنها مشکل را حل می کند، بلکه ممکن است مشکلات بیشتری را نیز ایجاد کند.

به طور کلی، کاربران برای انتخاب صرافی ارز دیجیتال مورد نظر خود ابتدا باید به مسائل مربوط به عملکرد و امنیت توجه کنند.

توانایی معامله بیشتر ارزهای رمزنگاری شده، داشتن نقدینگی لازم، استفاده از سیاست‌های مربوط به احراز هویت، سهولت استفاده و در دسترس بودن صرافی در کشوری که کاربران در آن قرار دارند، از دیگر عوامل بسیار مهم در انتخاب صرافی ارز دیجیتال هستند.

دوران اقتصادی