امنیت غذایی یکی از نیازهای اساسی جامعه بشری است


امنیت غذایی یکی از نیازهای اساسی جامعه بشری و یکی از ضروریات توسعه پایدار و رشد اقتصادی است. بدون امنیت غذایی در هیچ کشوری نمی توان به توسعه پایدار دست یافت. از این رو یکی از زیرساخت های مهم و مؤثر برای تربیت نسل های آینده است.

سال هاست که کشورهای توسعه یافته جهان دریافته اند که شرط دستیابی به توسعه پایدار و امنیت غذایی، حفظ و استفاده بهینه از منابع طبیعی است. عمر خاک به میزان آب و آب نیز به وجود جنگل ها، مراتع و گیاهان در هر منطقه بستگی دارد. در واقع اگر منابع طبیعی ناسالم باشد، کشاورزی میسر نمی شود و امنیت غذایی کشور میسر نمی شود. این موضوع به قدری مهم است که در حال حاضر به دلیل بحران اوکراین و تهدید امنیت غذایی جهانی به دغدغه اصلی کشورها تبدیل شده است. سالانه حدود ۹۰ میلیون نفر به جمعیت جهان اضافه می شود و انتظار می رود جمعیت جهان در سال ۲۰۲۵ به ۴.۸ میلیارد نفر برسد و نحوه تعامل این جمعیت ها با محیط زیست و منابع طبیعی اطراف بسیار مهم است.

این جمعیت بزرگ نه تنها به غذای بیشتری نیاز دارند، بلکه با تخریب بیشتر زمین‌های کشاورزی، جنگل‌ها و مراتع، استرس بیشتری بر منابع طبیعی با از بین رفتن پوشش گیاهی و فرسایش زمین وارد می‌کنند. بنابراین پس از نابودی این منابع ارزشمند، فرسایش اراضی و کم آبی، روستاها خالی از سکنه شده و با هجوم مهاجرت به شهرها مواجه خواهیم شد. این مواد بدون شک آینده کشورهایی را متصور خواهد شد که نه تنها برنامه ای برای حفظ محیط زیست و منابع طبیعی خود دارند، بلکه مصمم به نابودی کامل آنها از طریق بهره برداری نادرست و عدم آموزش کافی هستند.

کارشناسان بر این باورند که تا دهه های گذشته تهدیدات نظامی از مهم ترین تهدیدات امنیت ملی کشورها بوده است. امروزه یکی از مخاطرات امنیت ملی، موضوع امنیت غذایی هر کشور است که ارتباط تنگاتنگی با منابع طبیعی و ارکان به دست آمده از زمین های کشاورزی، جنگل ها و مراتع آن کشور دارد. به همین دلیل از منابع طبیعی به عنوان اساس زندگی، حمایت ضروری و حمایت مطمئن برای رونق بخش کشاورزی و افزایش امنیت غذایی یاد می کنند.

یکی از اجزای مهم منابع طبیعی جنگل ها و پوشش گیاهی آن است که تشکیل هر سانتی متر آن سال ها به طول می انجامد. جنگل ها از انواع آب های مخرب، فرسایش بادی، شسته شدن و تخریب خاک جلوگیری می کنند و از عوامل اصلی امنیت غذایی کشورها هستند. همچنین با ذخیره آب و افزایش اندازه سطح سفره آب های زیرزمینی، نقش اساسی در سرنوشت زندگی انسان ایفا می کند.

امنیت غذایی و نقش آن در توسعه پایدار

دخالت بی رویه و بهره برداری بی رویه و غیرمنطقی از طبیعت و منابع طبیعی توسط انسان، موضوعی جدی و نگران کننده است که بسیاری از سیاست گذاران در جهان سعی در پیشگیری و برنامه ریزی برای پیشگیری و حفظ منابع طبیعی خود از طریق سیستم توسعه پایدار دارند. کشاورزی و تکیه بر منابع مدرن آن، راه هایی برای تامین جنبه های مختلف امنیت غذایی کشور است. واقعیت این است که بدون حفاظت و استفاده بهینه از منابع آب، خاک و گیاهی، توسعه پایدار و تولید مطمئن کشاورزی، تولید غذا، درآمد بیشتر و اشتغال زایی در این حوزه محقق نمی شود و تنها راه صرفه جویی در منابع باقی نخواهد ماند. طبیعی

در کشور ما علاوه بر تلاش های صورت گرفته در این زمینه، علاوه بر مدیریت صحیح و لزوم توجه بیشتر به منابع طبیعی، کیفیت محیط زیست و منابع طبیعی را بیش از پیش گسترش داده و ضمن تضمین امنیت غذایی جامعه میراث ثمربخشی است که به یادگار برای آیندگان باقی خواهد ماند.

رضازاده – اقتصاددان