آیا پیام رسان های داخلی رایج هستند؟ پایگاه تحلیلی اخبار آنلاین


پیام‌رسانی داخلی و انتخاب آن‌ها برای حل مشکلات مردم موضوع داغ این روزهاست، زیرا پس از اتفاقات اخیر که همه ما شاهد آن هستیم، شاهد فیلتر شدن پیام‌های اولیه و کاربردی مردم مانند تلگرام و واتس‌اپ هستیم. اکنون زمان آن است که اپلیکیشن های داخلی خود را نشان دهند و مخاطبان بیشتری را جذب کنند.

این روزها پس از انحلال یکی از معروف ترین پیام رسان های خارجی، بازار پرطرفداری برای پیام رسان ها پدیدار شده است. البته نه چندان دور شرایط مشابهی برای رشد این حواریون ایجاد شد. اما به مرور زمان استفاده از پیام رسان های دارای پلتفرم داخلی به فراموشی سپرده شد که باعث شد در این چند سال رشد چشمگیری در فناوری در آنها مشاهده نشود.

حتی به نقل از خبرگزاری های موثق، این روزها با آمارهای جدیدی از میزان مخاطبان این پیام رسان ها مواجه هستیم. تا جایی که ارقام از سه برابر شدن تعداد کاربران فعال پیام های ملی خبر می دهند. آمارهایی مانند افزایش ۱۹ برابری ترافیک و دوبرابر شدن ترافیک ویدئوهای محلی حاکی از رشد بیشتر در هفته های اخیر است. البته در سال‌های اخیر برخی از اپلیکیشن‌های داخلی علی‌رغم حمایت‌های دولتی، به دلیل ضعف‌های فنی با عدم استقبال عمومی مواجه شدند و مجبور به تعطیلی فعالیت‌های خود شدند. نمونه بارز این پیام رسان ها Bisphone است که در سال ۱۹۹۹ فعالیت خود را متوقف کرد.

البته این عدم استقبال در طول سالیان متمادی از سوی مسئولان و بعضا کارشناسان به عدم تمایل مردم به استفاده از پیام رسان های داخلی نسبت داده شده است. اما تجربه استفاده از پلتفرم‌هایی مانند اسنپ و تپسی نشان می‌دهد که در صورت وجود نقاط قوت برجسته در این پلتفرم‌ها، حتی با وجود رقبای جهانی، مردم ترجیح می‌دهند از پلتفرم‌های ملی استفاده کنند و به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند.

البته نمی توان این موضوع را نادیده گرفت، اولاً باید از سوی مسئولان کشوری مورد سوال قرار گیرد. اگر پیام رسان های داخلی توانایی لازم برای دیدن آنها و استفاده از همه پتانسیل پیام رسان های خارجی را دارند، چرا مقامات ایرانی تا زمانی که دیده شوند نامه های خود را توییت می کنند. وقتی مقامات ارشد دولتی کمترین قیمت را برای محصولات جوانان ایرانی می دهند، چگونه می توان انتظار داشت که یک پلتفرم تولید داخلی با بودجه محدود با بزرگترین پلتفرم های جهانی با بودجه های کلان زیر پای خود رقابت کند.

در بسیاری از کشورها برای حفظ امنیت اطلاعات و حفظ حریم خصوصی افراد در این فضا از شبکه های داخلی استفاده می کنند و پیام های اصلی را برای ارائه خدمات پیام رسانی دارند. ژاپن یک برنامه “Line” و “WeChat” دارد که در چین به عنوان یک پیام رسان محلی استفاده می شود. در هند پیام رسان های «نیمباز»، «هایک» و «کیک» در کانادا در بین کاربران بسیار محبوب هستند. بدیهی است که مزیت اصلی پلتفرم هایی مانند تلگرام و واتس اپ این است که این پیام رسان ها در تبادل سریع و رایگان محتوای دیجیتال در فرمت های مختلف رقابت کم و یا بدون رقابت دارند و وجود کانال ها و گروه های غول پیکر بر جذابیت این پیام رسان می افزاید. در ایران افزایش یافته است.

اما این روزها پیام رسان های داخلی مورد قضاوت قرار می گیرند که به دلیل حجم زیاد مراجعات کاربران که خارج از قابلیت های خاص است، در برخی موارد با اختلالاتی در کار این پیام رسان ها مواجه هستیم. بدون شک اپلیکیشن های ایرانی خالی از اشکال نیستند اما این موضوع فقط مختص نمونه های بومی نیست و تمامی اپلیکیشن های دنیا در نسخه های اولیه خود مشکل داشتند. البته باید توجه داشت که موضوع استقبال از پیام رسان های داخلی تنها به جذابیت، سرعت و زیرساخت های قابل اعتماد فناوری ارتباطی بستگی ندارد که با ارائه تسهیلات مالی قابل حل است. در عوض، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیام‌رسان‌های داخلی، افزایش حس اعتماد به نفس افراد است. تردید در مورد احترام به حریم شخصی توسط پیام رسان های داخلی از جمله مواردی است که باعث می شود بسیاری از کاربران از سایر برنامه های خارجی به پلتفرم های داخلی مهاجرت کنند.

اما به نظر می رسد اگرچه در بسیاری از موارد نمی توان توانایی ها و ویژگی های این پیام رسان ها را با همتاهای خارجی خود مقایسه کرد، اما نباید از این پلتفرم ها ناامید و ناامید شد. ایده های اساسی این پلتفرم های ملی متعلق به جوانان و نوابغ این مرز و بوم است که قطعا با حمایت و منابع مالی کافی می توانند برای رفع نواقص موجود تلاش کنند.

رسولان درونی و مخاطبان آنها
رسولان درونی و مخاطبان آنها

بنابراین باید پذیرفت که توانمندی ها و مزیت های آنها در بسیاری از موارد قابل مقایسه با همتایان خارجی نیست، اما با حمایت دولت، مسئولان و از همه مهمتر صبر و حمایت مردم از این فناوری داخلی می توان پیشرفت کرد. دستاوردهای بزرگی در این زمینه داشته است.