آیا می توانید وزن خود را کاهش دهید و خودتان را دوست داشته باشید؟


در فرهنگ عامه ، به نظر می رسد در مورد وزن و پذیرش خود دو افراط وجود دارد. یکی می گوید که همه باید BMI طبیعی داشته باشند ، دیگری می گوید شما به اندازه خودتان خوب هستید.

به گفته قبلی ، هر پوند بالای BMI “معمولی” و شکم صاف شما را جذاب نمی کند ، آهن ربا برای بیماری های قابل پیشگیری است و به این معنی است که مشکلی در شما وجود دارد. هرگونه درد یا دردی را می توان با کاهش وزن درمان کرد. شما باید از نگاه در آینه و تنفر از بدن خود متنفر باشید ، وقتی لاغرتر می شوید خود را دوست خواهید داشت و احساس اعتماد به نفس خواهید کرد.

آخرین اردوگاه می گوید وزن شما و آنچه می خورید اصلاً مهم نیست. تلاش برای کاهش وزن همیشه مضر است و با کاهش وزن نمی توان به سلامت مطلوب دست یافت. شما باید بر پذیرش خود و بدن خود کار کنید تا اینکه بدن خود را تغییر دهید.

به نظر من به عنوان یک متخصص کاهش وزن در دوران یائسگی و یک متخصص تغذیه در ماموریتی که به زنان کمک می کند تا خود را از طریق بهبود عاطفی بهتر کمک کنند ، من فکر می کنم هر دو افراط می توانند دیدگاه های شایسته و مشکلی داشته باشند.

من پیشاپیش به شما می گویم که من احتمالاً در گروه شماره 2 قرار نمی گیرم ، بنابراین شما تعصب من را تشخیص می دهید. سایر تمرین کنندگان ممکن است دیدگاه کاملاً متفاوتی داشته باشند. شما تصمیم می گیرید که آیا دیدگاه من برای شما مفید است یا خیر.

برخی از افراد با برخی از مطالعات موافق هستند که کاهش وزن را با بهبود پیامدهای سلامتی مرتبط می دانند. و در حالی که ممکن است یک حقیقت وجود داشته باشد ، مجموعه وسیع تحقیقات علمی می گوید که بدن بزرگی شما را در معرض شرایط خاص مربوط به چاقی قرار می دهد. و حتی از دست دادن مقدار کمی از وزن می تواند خطر ابتلا به برخی بیماری های مزمن را کاهش دهد.

به عنوان مثال ، در مطالعه برنامه پیشگیری از دیابت ، کاهش وزن 10-5 of از وزن اولیه ، احتمال ابتلای شرکت کنندگان به دیابت نوع 2 را کمتر کرد.

علاوه بر این ، بنیاد آرتروز گزارش می دهد که کاهش 1 کیلوگرم می تواند 4 پوند فشار زانو را در بزرگسالان مبتلا به آرتروز کاهش دهد.

غذای آماده: کاهش وزن می تواند درد و خطر بیماری را کاهش دهد.

با این حال ، بدتر شدن BMI بی اساس به نظر می رسد. برای داشتن درد زانو کمتر یا کاهش خطر ابتلا به دیابت و سایر بیماری های مزمن ، نیازی به داشتن BMI طبیعی نیست.

دوم ، به نظر می رسد اردوگاه BMI معمولی معتقد است که وزن کاملاً تحت کنترل است. اینکه افرادی که در بدن بزرگ زندگی می کنند تنبل هستند و فقط به اندازه کافی تلاش نمی کنند.

این باور اجزای ژنتیکی ، مسائل زیست محیطی و شیوه زندگی مانند داشتن میز کار یا عدم دسترسی به مسیرهای ایمن و علل احساسی غذا خوردن را نادیده می گیرد.

وسواس فرهنگی در مورد اندازه در واقع به یک انگ تبدیل شده است ، که به راحتی می تواند به دلیل اندازه بدن شما منجر به ارتباط شرم آور و غیر شایسته با دیگران شود.

اگر احساس می کنید هوس خوردن شکر مانع از دست دادن وزن ایده آل شما شده است ، راهنمای رایگان “چه بخورم تا شوق را حفظ کنم” را مطالعه کنید.

این دیدگاه عمدتا بر پذیرش خود تمرکز می کند ، که باعث کاهش استرس می شود. هورمون های استرس می توانند منجر به اضافه وزن و افزایش وزن شوند ، بنابراین کاهش استرس می تواند در مسیر کاهش وزن مفید باشد.

نشان داده شده است که چارچوبهایی که بیشتر به جای کاهش وزن ، بر پذیرش خود متمرکز است ، مانند خوردن بصری و سلامت در هر اندازه ، خطر اختلالات خوردن را کاهش می دهد ، اضطراب را کاهش می دهد و تصویر بدن را بهبود می بخشد.

این ایده که کاهش وزن دقیق همیشه مضر است یک کلیت بیش از حد است. اگر شما دارای یک اختلال خوردن ، یک هدف غیرواقعی یا برنامه ای برای دنبال کردن یک برنامه سفت و سخت هستید ، می تواند مضر باشد.

کاهش وزن با خستگی و خستگی مداوم همراه نخواهد بود. یا می توانید به آینه نگاه کنید و خود را دوست داشته باشید. اینها مشکلات قلبی عمیق تری هستند که برای بهبود واقعی به چیزی بیش از یک تغییر فیزیکی نیاز دارند.

و با این وجود ، اگر با دست باز وزن خود را حفظ کنید ، کنجکاو باشید که در صورت بهینه سازی متابولیسم بدن ، چه ارتباطی با بدن شما برقرار می شود ، رابطه شما با غذا بهبود می یابد ، بنابراین تصمیم گیری سالم و گوش دادن و پاسخ دادن به آنچه انجام دادید آسان بود. بدن از شما می خواهد؟

کاهش وزن در واقع می تواند التهاب دردناک را کاهش دهد ، سطوح خاصی از فشار خون را بهبود بخشد و خطر بیماری را کاهش دهد … بنابراین چه کسی می تواند یک زن را به خاطر داشتن این مزایا سرزنش کند؟

در اینجا حد وسطی است که بین این دو حالت افراطی که از آن در استرس کمتر وزن استفاده می کنم ، استفاده می کنم ، برنامه 14 هفته ای سبک زندگی من که استراتژی های مراقبت شخصی خاصی را آموزش می دهد تا زنان بالای 45 سال بتوانند غذاهای احساسی بخورند و در بدن خود احساس شگفت انگیزی داشته باشند.

شماره 1: انگیزه های خود را برای کاهش وزن بررسی کنید

آیا آنها از محل عشق به خود و خودکفایی (که درد کمتری می خواهند) می آیند یا از محل بی لیاقتی و نفرت از خود؟ حقیقت این است که حتی اگر وزن خود را کاهش دهید و احساس ارزشمندی بیشتری کنید ، ترس دیوانه واری از افزایش وزن برای شما باقی می ماند.

شماره 2: بر رفتارهایی تمرکز کنید که می توانید آنها را کنترل کنید

هنگام تصمیم گیری برای کاهش وزن ، بر رفتارهایی که تحت کنترل آنها هستید تمرکز کنید ، نه تعداد روی مقیاس. سبزیجات بیشتر ، گوشت قرمز کمتر و پیاده روی بیشتر همه مزایای سلامتی را ارائه می دهند حتی اگر شما به همان سرعتی که می خواهید وزن خود را کاهش ندهید.

شماره 3: پذیرش خود را تمرین کنید

نیازی نیست وانمود کنید که همه چیز را در مورد خودتان دوست دارید ، اما یافتن قطعاتی از خود و بدن خود که از آنها لذت می برید یا تحسین می کنید یک نقطه شروع عالی است. اگر این احساس کشش است ، به سمت بی طرفی حرکت کنید و / یا تمرکز خود را بر شکرگزاری برای آنچه بدن شما برای شما انجام داده است (حمل بچه ها ، حرکت دادن شما ، کوهنوردی و غیره) انجام دهید.

شماره 4: به علت اصلی موانع برسید

آنچه را که مانع رسیدن شما به هدف می شود شناسایی کنید و در مورد علت موانع خود کنجکاو باشید. وقتی متوجه شدید که در حال غذا خوردن هستید ، به این فکر کنید که آیا احساسات بر عادات غذایی شما تأثیر می گذارد یا اینکه قند برای شما مشکل خاصی است. شاید استرس دارید یا انگیزه پایینی دارید.

رژیم های محدود کننده به ندرت راه حل هستند ، اما چهار نکته راهنمای بالا مطمئناً می توانند در سفر به شما کمک کنند.

آیا در اردوگاه هستید “همه باید BMI معمولی داشته باشند” یا “شما همانطور که هستید خوب هستید”؟ شاید شما به دنبال راه میانه ای هستید؟ دیدگاه شما در مورد کاهش وزن و پذیرش خود چیست؟